Χορεύοντας την ιστορία της Φολεγάνδρου
Το Δημοτικό Σχολείο Φολεγάνδρου συνεχίζει να πρωτοστατεί και να πρωτοπορεί μέσα από δράσεις που ανοίγουν το σχολείο στην κοινωνία και φέρνουν τα παιδιά κοντά στον τόπο τους. Θέλουμε ένα σχολείο που αγκαλιάζει κάθε παιδί, που το ενθαρρύνει, που το βοηθά να νιώσει μέρος της κοινότητας. Ένα σχολείο στο οποίο συμμετέχουν ντόπιοι αλλά και φίλοι του νησιού, όλοι όσοι αγαπούν και στηρίζουν την παράδοση της Φολεγάνδρου.
Με αυτό το πνεύμα, οι μαθητές ντύθηκαν με παραδοσιακές κυκλαδίτικες φορεσιές, τις οποίες μας προσέφερε με χαρά ο κ. Μιλτιάδης Κατρακούλης από τον Σύλλογο Φολεγανδριτών, αναδεικνύοντας την ταυτότητα του νησιού. Τα παιδιά χόρεψαν στα στενά της Χώρας αλλά και στο Καραβοστάσι, γεμίζοντας τον τόπο με χρώμα, μουσική και ζωντάνια.
Τη μουσική συνόδευσαν ο κ. Νίκος Ψαρομήλιγκος στο βιολί και ο κ. Θανάσης Άγας στο λαούτο και στη φωνή, δύο από τους πιο παλιούς οργανοπαίχτες του νησιού. Με τους ήχους τους ταξίδεψαν μικρούς και μεγάλους στην παράδοση και στον πολιτισμό του παρελθόντος. Όπως μας είπε ο κ. Κατρακούλης, κάποιες από τις φορεσιές που φόρεσαν οι δασκάλες του σχολείου ήταν κάποτε νυφικές φορεσιές, κάτι που έκανε την εμπειρία ακόμη πιο ζωντανή και συγκινητική.
Αυτό το «πάντρεμα» παλιού και νέου, παραδοσιακού και σύγχρονου, είναι που δίνει ζωή στην παράδοση. Σε έναν κόσμο που αλλάζει συνεχώς, η παράδοση δεν αποτελεί ένα ξεχασμένο κομμάτι του παρελθόντος – μπορεί να συνυπάρχει αρμονικά με το σήμερα, αρκεί να της δώσουμε χώρο. Η πολιτισμική μας ταυτότητα διατηρείται όταν την αγγίζουμε, την ακούμε, τη νιώθουμε. Η παράδοση είναι μνήμη, αξίες, συνέχεια.
Η μουσική, τα παραμύθια, τα έθιμα, οι ιστορίες∙ όλα αυτά είναι τρόποι μέσα από τους οποίους τα παιδιά μαθαίνουν τις ρίζες τους. Η παράδοση δεν περιορίζεται στο παρελθόν. Είναι ο δεσμός ανάμεσα στις γενιές που αποχαιρετούν και σε αυτές που μεγαλώνουν.
Και κάπως έτσι, η Φολέγανδρος συνεχίζει να ζει μέσα στα παιδιά της.
Η δράση ολοκληρώθηκε με ένα υπέροχο βίντεο, επιμελημένο από τον κ. Αναργύρο Δεκαβάλλα, ο οποίος ανέδειξε με ευαισθησία τις εικόνες της ημέρας: τα χαμόγελα, το κέφι, τις μελωδίες, τις φορεσιές, τον παλμό του νησιού.
Γιατί η παράδοση δεν μαθαίνεται μέσα από βιβλία μόνο.
Μαθαίνεται βιωματικά.
Με ήχους, εικόνες, ανθρώπους, στιγμές.
Μαθαίνεται όταν οι παλιοί μουσικοί παίζουν για τα παιδιά.
Όταν οι φορεσιές του χθες φοριούνται από τα παιδιά του σήμερα.
Όταν το σχολείο ανοίγεται και γίνεται κομμάτι της κοινωνίας.
Και στη Φολέγανδρο… αυτό το σχολείο το καταφέραμε.
