Τρέχω για τη ζωή: Ένα μικρό σχολείο. Μια ολόκληρη κοινωνία.
Τι σημαίνει να τρέχεις για τη ζωή; Για εμάς, στο Δημοτικό Σχολείο Φολεγάνδρου, σημαίνει να προχωράς μαζί με τους ανθρώπους σου. Να ξέρεις πως, ακόμη κι όταν ξεκινάς μόνος, πάντα υπάρχει κάποιος να σου δώσει το χέρι και να συνεχίσει μαζί σου τη διαδρομή.
Με αυτή τη σκέψη συμμετέχουμε στην 4η Πανελλαδική Σχολική Σκυταλοδρομία «Τρέχω για τη ζωή», στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Εβδομάδας Αθλητισμού, επιλέγοντας τον θεματικό άξονα «Ζωή και σχέσεις».
Στην καρδιά της Φολεγάνδρου, ενός μικρού νησιού του Αιγαίου, το σχολείο δεν είναι μόνο ένας χώρος μάθησης. Είναι ένας τόπος συνάντησης, όπου τα παιδιά μεγαλώνουν δίπλα στους ανθρώπους του νησιού, γνωρίζουν τις ιστορίες τους, ανακαλύπτουν την παράδοση και μαθαίνουν την αξία της συνεργασίας και της αλληλεγγύης.
Αυτή ακριβώς τη σχέση θελήσαμε να αποτυπώσουμε στη δική μας συμβολική σκυταλοδρομία για τη ζωή.
Η ιστορία μας ξεκινά από το σχολείο. Ένα παιδί δένει τα κορδόνια του, παίρνει μια βαθιά ανάσα και ξεκινά να τρέχει κρατώντας ένα κλαδί ελιάς με μια λευκή κορδέλα.
Στη διαδρομή του συναντά ανθρώπους της Φολεγάνδρου: μια γιαγιά, έναν ψαρά, έναν φούρναρη, τον ιερέα του νησιού, έναν παππού με το γαϊδουράκι του. Ανθρώπους διαφορετικών γενεών, που αποτελούν ο καθένας με τον δικό του τρόπο κομμάτι της ζωής του τόπου.
Ο καθένας προσφέρει στο παιδί κάτι μικρό, μα πολύτιμο: μια ευχή, ένα κουλουράκι, ένα λουλούδι, μια ζεστή χειρονομία, ένα χαμόγελο. Μικρές πράξεις αγάπης που του θυμίζουν πως δεν είναι μόνο του. Πως πίσω του βρίσκεται μια ολόκληρη κοινωνία που το νοιάζεται, το στηρίζει και θέλει να το βλέπει να μεγαλώνει, να ονειρεύεται και να προχωρά.
Και στο τέλος, η σκυτάλη επιστρέφει στο σχολείο. Αυτή τη φορά, όμως, το παιδί δεν είναι μόνο του.
Μια ηλικιωμένη γυναίκα προσφέρει ένα περιστέρι σε ένα μικρό κορίτσι. Το παιδί το αφήνει ελεύθερο και εκείνο πετά προς τον ουρανό.
Μια απλή εικόνα, με ένα μεγάλο νόημα: η ζωή, η φροντίδα, η ελπίδα και οι αξίες περνούν από γενιά σε γενιά. Οι μεγαλύτεροι παραδίδουν στους νεότερους όσα έχουν πολύτιμα και τα παιδιά παίρνουν μαζί τους τις ρίζες τους, για να ανοίξουν τα δικά τους φτερά.
Γιατί κανένα παιδί δεν μεγαλώνει μόνο του. Δίπλα του βρίσκονται η οικογένεια, το σχολείο, οι εκπαιδευτικοί, οι φίλοι και οι άνθρωποι της κοινότητάς του. Και όταν όλοι αυτοί οι άνθρωποι συναντιούνται, ένα μικρό σχολείο μπορεί να γίνει η αφετηρία για κάτι πολύ μεγαλύτερο.
Η δράση αυτή δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί χωρίς τους κατοίκους της Φολεγάνδρου, που ανταποκρίθηκαν με προθυμία και έγιναν μέρος της ιστορίας μας. Τους ευχαριστούμε θερμά που έτρεξαν μαζί μας, προσφέροντας τον χρόνο, την παρουσία και τη συμμετοχή τους.
Ευχαριστούμε, επίσης, όλους όσοι συνέβαλαν στη δημιουργία του βίντεο και του εικαστικού πανό, καθώς και τα παιδιά μας, που έδωσαν στη δράση τη δική τους ζωντάνια και το δικό τους νόημα.
Από ένα μικρό σχολείο, σε ένα μικρό νησί του Αιγαίου, στέλνουμε το δικό μας μήνυμα στα παιδιά όλου του κόσμου:
ΤΡΕΧΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ.
Για τα όνειρα που γεννιούνται σε ένα μικρό νησί και μεγαλώνουν με την αγάπη μιας ολόκληρης κοινωνίας.
Ki
